پرش لینک ها

چین

China Trip 5

سفر به چین یکی از بهترین سفرهای من بود

همه ما می‌دونیم که چین پرجمعیت‌ترین کشور دنیاست، به همین دلیل بیشترین مردم دنیا به زبون چینی صحبت می‌کنن!

بعد از روسیه، چین پهناورترین کشور دنیا محسوب می‌شه.

تو سفر به چین فهمیدم همه‌جور اقلیمی پیدا می‌شه، از این نظر خیلی شبیه ایران هست.

دریا، جنگل، رودخونه، کویر، برف و پیست اسکی، شهر صنعتی و لوکس با برج‌های سر به فلک کشیده، روستاهای زیبا، کشتزارهای برنج و…

اولین تجربه سفر به چین من با سفر به شانگهای و سپس رفتن به بزرگ‌ترین شهر تولید لوازم الکترونیک، یعنی شهر شنزن چین یا شنجن (خودشون یک ترکیبی از حروف «ز» و «ج» تلفظ می‌کنن) شروع شد.

شهر شنزن چین فوق‌العاده زیباست و پر از مکان‌های تفریحی و دیدنی هست.

تمام کارخانه‌های بزرگ لوازم الکترونیک داخل یا اطراف شهر شنزن هستند.

این شهر در کنار یک رودخانه خیلی زیباست و تمام سطح شهر از پوشش گیاهی سبز واقع شده و باورکردنیه که حتی تمام پل‌های بزرگ این شهر با گیاهان رونده پوشیده شده.

وسط تمام بزرگراه‌ها و کنار خیابون‌ها گل‌کاری و درخت‌کاری شده و کاملاً سبزه.

خلاصه اینکه تا چشم کار می‌کنه سبزی می‌بینید توی این شهر.

چینی‌ها، به‌خصوص خانم‌هاشون، برعکس اکثر مردم دنیا علاقه به آفتاب گرفتن ندارند و به‌محضی که هوا آفتابی می‌شه چتر بالای سرشون می‌گیرن که یک وقت پوستشون سیاه نشه! عقیده‌شون هم اینه که پوست کارگرها و خدمتکارها سیاه و آفتاب‌سوخته‌ست.

در مورد غذا خوردن چینی‌ها که حتماً شنیدید! بله، درست شنیدید.

می‌گن هر چیزی توی هوا هست، به جز هواپیما، و هر چیزی توی آب هست رو می‌خورن؛ صحیحه!

مثل ما که کله‌پاچه گوسفند داریم، اونا کله‌پاچه تمساح داشتن (عکسش رو گذاشتم)، خوردن قورباغه، مار و مارماهی و… که کاملاً طبیعی هستش.

رستوران‌هایی دارن که بیشتر شبیه آکواریومه، یعنی کلی جونور دریایی توی آکواریوم هست که می‌تونید انتخاب کنید و همون‌جا براتون پخته یا نیمه‌پخته سرو می‌شه.

البته چین پر از رستوران‌های خیلی خوبه، من چند تا از بهترین غذاهای زندگیم رو توی چین خوردم (رستوران ژاپنی و مکزیکی).

توی شهر شنزن چین بزرگ‌ترین نمایش لیزر جهان هر روز اجرا می‌شه که هرگز از دست ندینش؛ فوق‌العاده‌ست.

همچنین یک جایی دارن به نام Of The World که تمام کشورهای دنیا رو توی اندازه کوچیک ساختن! از برج ایفل بگیر تا میدان نقش جهان اصفهان! حتماً اینجا رو برید و ازش لذت ببرید.

شهر شنزن چین پاساژهای زیادی برای خرید لوازم الکترونیکی داره، از شیر مرغ تا جون آدمیزاد هم توش پیدا می‌شه، هر چیزی که فکرشو بکنید با قیمت خیلی کم، البته با کیفیت پایین!

لباس توی چین گرونه، مخصوصاً برندهای چینی که واقعاً نمی‌شه سمت بعضی‌هاشون رفت.

البته از حق نگذریم که توی لباس واقعاً کیفیتشون خیلی بالاتر از کشورهای دیگست.

بعد از شنزن به گوانژو رفتم چون نمایشگاه بزرگ گوانژو بود که فقط یک هفته طول کشید تا فقط سالن‌های الکترونیک و کامپیوترشو ببینم، فوق‌العاده بزرگ بود.

گوانژو هم کنار رودخونه است، به زیبایی شهر شنزن نیست ولی جاهای زیادی برای گردش داره.

نایت‌لایف و رستوران‌های خوب توی گوانژو زیاده ولی در کل حساب کنید شهر خیلی تمیزی نیست، به شخصه شنزن رو بیشتر دوست داشتم.

این شهر پر از شرکت‌های کامپیوتری و الکترونیک و به همینش هم معروفه.

توی چین به جز کلان‌شهرهاش مثل پکن و شانگهای، بقیه هر کدوم به یک چیزی معروفن و قالب ساکنین شهر توی اون رشته فعالیت دارن.

سفر بعدی من سفر به شانگهای بود که پایتخت کشور چین محسوب می‌شه،

البته چین دوتا پایتخت داره، پکن و شانگهای.

تو سفر به شانگهای متوجه شدم پایتخت کشور چین یک ابرشهر مدرنه با محله‌های لوکس و برج‌های سر به فلک کشیده‌ست، می‌تونم بگم نه‌تنها از دبی کمتر نیست، بلکه حتی یک مرحله از دبی پیشرفته‌تر و لوکس‌تر هست.

هزینه زندگی توی شانگهای خیلی زیاده، از جمله خورد و خوراک و اقامت و رفت‌وآمد.

تو سفر به چین چند تا چیز توی خیابون‌های پایتخت کشور چین، شانگهای، برام جالب بود:

۱- بچه‌هاشونو از سنین کم از طرف مدرسه می‌بردن بیرون، با انبرهای مخصوص از کنار رودخونه آشغال جمع کنن، تا یاد بگیرند آشغال جاش توی خیابون نیست (کاش ما هم این کار رو می‌کردیم، واقعاً کار ساده‌ایه).

۲- گرفتن گواهینامه رانندگی توی چین خیلی کار سختیه و به همین سادگی به کسی گواهینامه نمی‌دن. وقتی گواهینامه‌ت رو بگیری، به هیچ عنوان نمی‌تونی ماشین با پلاک پایتخت داشته باشی و اگر هم با پلاک شهرستان ماشین بخری، شامل یک سری قوانین هستی (مثلاً اینکه از ساعت ۴ بعدازظهر اجازه تردد از روی پل‌ها رو نداری، بنابراین قبلش باید بری خونه وگرنه توی ترافیک‌های عجیب می‌مونی).

۳- از قوانین بچه‌دار شدن بگذریم، کسی حق نداره بچه‌شو ببره مدرسه و بیاره (باید با سرویس مدرسه یا با حمل‌ونقل عمومی برن و بیان).

۴- هر لاینی با علامت مشخص شده که مستقیم باید بره یا می‌تونه گردش به راست و چپ داشته باشه. حتی اگر یک اشتباه بکنید (در حد پیچیدن بدون راهنما یا از لاین ۳ به ۱ برید) جریمه سنگین داره و خیلی راحت گواهینامه‌تون باطل می‌شه، چه برسه چراغ قرمز رد کنید یا ورود ممنوع برید (برای همیشه از رانندگی خبری نیست).

۵- یک سری ماشین بودن که سگ‌های ولگرد رو توی خیابون جمع می‌کردن، یک جورایی حامی سگ‌های بی‌سرپرست بودن. وقتی دلیلش رو جویا شدم، متوجه شدم اگر نجاتشون ندن توسط مردم کشته و نوش جان می‌شن!

از وسط شانگهای یک رودخونه رد می‌شه که شهر رو به دو قسمت تقسیم می‌کنه، که این دو بخش کمی با هم متفاوت هستن، یعنی یکیشون لوکس‌تره و باکلاس‌تر از اون یکی محسوب می‌شه.

شانگهای محله‌های بسیار زیبایی داره که خیلی شبیه خیابون‌های فرانسه هستش و وقتی توش قدم می‌زنی، انقدر مغازه‌های پرزرق‌وبرق می‌بینی که گویا وسط شانزه‌لیزه داری راه می‌ری.

چند تا برج خیلی بلند داره که می‌تونید بلیط بگیرید و برید بالاش. یکی از این برج‌ها شبیه برج میلاد هست و نمای شانگهای و دیگریش شبیه برج خلیفه توی دبی هست با ارتفاع مشابه.

هزینه تاکسی توی چین و به‌خصوص شانگهای خیلی زیاده، بنابراین سعی کنید از مترو استفاده کنید. در ضمن چینی‌ها خیلی منصف نیستند و تا جایی که بتونن از توریست پول بیشتری می‌گیرن.

چینی‌ها به زرنگ بودن معروفن، اگر قصد کار کردن باهاشون دارید هیچ وقت دلتونو به دریا نزنید و بهشون کاملاً اعتماد کنید چون ریسکش زیاده.

اگر قصد سفر به چین رو دارید پیشنهاد می‌کنم حتماً شهر شنزن چین رو توی برنامه‌تون قرار بدید.